Walentyna Wnuk, Obrazy starości myślą malowane, Biblioteka WCS, Wrocław 2016

To kolejna książka w bogatym dorobku dr Walentyny Wnuk, w której Autorka ukazuje wizerunki starości. „Obrazy starości myślą malowane” podzielone są na dwie części.

Część pierwsza, zatytułowana „O seniorach”, odwołuje się do potrzeb osób starszych, ich potencjału, sposobów spędzania wolnego czasu, twórczości towarzyszącej temu okresowi życia. Ale oprócz „jasnych” stron wieku późnej dorosłości, dr Walentyna Wnuk ukazuje także trudności, z jakimi zmagają się osoby będące w trzecim wieku. Wspomina o problemach w codziennej egzystencji, kłopotach zdrowotnych, ale także emocjonalnych, o „demonie” samotności.

„Mniej się przejmować, a więcej uśmiechać”

W kolejnych rozdziałach pierwszej części książki Autorka dotyka ważnych sfer w życiu człowieka: samorozwoju, miłości, przyjaźni. Zastanawia się nad tym, czy seniorzy są twórcami czy konsumentami kultury, przedstawia walory płynące z bycia liderem w środowisku senioralnym oraz próbuje odnaleźć receptę na długowieczność. Jak pisze – zachowaniu zdrowia służy pokonywanie stresów, czemu przyświeca motto na starość: „Mniej się przejmować, a więcej uśmiechać”. To tak niewiele i zarazem tak dużo w pewnych życiowych sytuacjach…

Do seniorów

Druga część książki skierowana jest bezpośrednio do osób w wieku 60+. Znajdziemy tu wyjaśnienie, czym jest profilaktyka starzenia się, czy możliwy jest i jak powinien wyglądać międzypokoleniowy dialog, jaką rolę pełni animator w środowisku osób starszych. Dr Walentyna Wnuk, wieloletni kierownik Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim oraz inicjator i promotor takichże placówek na Dolnym Śląsku mówi o zmianie, jakiej doświadczają osoby starsze uczestniczące w zajęciach, wspomina również o wartościach płynących z uczestnictwa w działaniach klubów seniora. Książkę kończy rozdział poświęcony Janowi Pawłowi II w kontekście wzoru pomyślnego starzenia się.

Przewodnik po starości

„Obrazy starości myślą malowane” to swoisty przewodnik po meandrach późnej dorosłości. Jego niewątpliwym walorem jest ogromna wiedza dr Walentyny Wnuk w zakresie wspomagania rozwoju osób starszych – wiedza zarówno naukowa, jak i pochodząca z wieloletniej pracy z seniorami i dla seniorów. A perspektywa biograficzna Autorki wspaniale wzbogaca książkę.

Napisana przystępnym językiem, opatrzona trafnymi cytatami, powinna stać się lekturą każdej osoby, która weszła lub dopiero wchodzi w czas późnej dorosłości.

WW

pasek pomarańczowy

Izabela Król, Okiem wiedźmy... babskie ploty i chichoty, Biblioteka WCS, Wrocław 2017

Poetycki tom, podzielony na części, rozpoczyna biogram autorki. Izabela Król, urodzona w 1925 r., jest poetką, która miała szczęście trafić do grupy aktywnych seniorek nazywających siebie „Paniami Niespodziankami”. We Wrocławskim Centrum Seniora, w czasie swojej trzeciej młodości, może nareszcie rozwijać potencjał drzemiący w niej od zawsze. Zamiłowanie do tworzenia zabawnych rymowanek to największe hobby Autorki. Przebywanie z ludźmi, w atmosferze rozbawienia, zawsze bardzo sobie ceniła i wciąż ceni. Potrafi się śmiać z siebie i chętnie pisze „na poczekaniu” tekściki dla osób, którymi się otacza. Twierdzi, że poczucie humoru, wigor i niesłabnącą aktywność, która nie znają ani granic ani wieku, odziedziczyła w genach.

Kabarety, fraszki, dwuwiersze

Pierwsza część tomu „Okiem wiedźmy… babskie ploty i chichoty” to kabarety i skecze. W drugiej pt. „O starości” znalazło się siedem wierszy, m.in.: tytułowa „Starość”, „Zimowa chandra”, „Mężczyzna”, „Wspomnienie miłości w lecie”, „Ballada o dzisiejszych czasach”.

Część trzecia książki poświęcona jest seniorom, a czwarta – utworom okolicznościowym. Znajdziemy tu fraszki i wróżby na walentynki, zabawne dwuwiersze „Nie tylko o kobietach i dla kobiet”, limeryki, scenki rodzajowe, wiersze o nalewkach.

Rymowanki dla małych i dużych

Izabela Król pamięta także o najmłodszych czytelnikach, którym poświęciła kolejną część tomiku. Wesołe wierszyki opowiadają o znanych postaciach z bajek, o wrocławskich krasnalach, są tu też, lubiane zresztą nie tylko przez dzieci, rymowane zgadywanki.

Poetyckie obrazy Izabeli Król to lektura dla wszystkich, bez względu na wiek. Żartobliwie zabarwione wiersze nie tylko dostarczą zdrowej porcji humoru, ale często – i to ich dodatkowy walor – nastroją nas refleksyjnie.

Choć Autorka zastrzega, że „niestety nie ma talentu poetyckiego ani bujnej wyobraźni, więc pisze tylko wtedy, gdy ją coś lub ktoś zainspiruje” – w tym wypadku nie należy jej wierzyć. Bo czymże są wyobraźnia Izabeli Król i zdolności do przedstawiania świata w taki sposób, aby oddać jego, często niezauważalne na pierwszy rzut oka niuanse, jeśli nie talentem?



IKpasek pomarańczowy